Chirlo mirlo
vai-te deitar
tras das portas
do lugar;
cae a mesa,
cae a artesa
cae o rei
coa súa condesa.
Chucuruchí,
que saias ti.

O xogo é un recitado que obriga a ir tocando e diferenciando as partes da cara. Nun primeiro momento, é o adulto o que realiza o xogo sinalando os diferentes elementos na cara do neno/a. Despois, o xogo levará-se a cabo do revés, e mesmo o/a neno/a pasará a sinalar os diferentes elementos da súa propia cara.
...

Recitase-lle a un neno mentres co dedo furabolos se fan circos sobre a palma da man do neno e desviando o seu ollar cara o teito. Cuando remata o recitado, xusto no último verso, dase-lle un susto dando-lle co mesmo dedo na barriga, ou na palma da man.

Desde Listanco, no concello ourensán de Maside, chega-nos este recitado, recollido de Artemia Valeiras Pérez, de 80 anos.

Xogo para aprender o nome dos dedos das mans. Tambén aquí podemos atopar diversas variantes, e cicais podamos enriquecer cos vosos comentários.

O seguinte recitado é umha disputa entre dúas persoas. Primeiro xogaba-se cos maiores e logo entre os/as cativos/as.
Os soplos consistían en soplar un/umha na cara do/a outro/a, perdendo quen cansara antes. Pode-se coller ar cuantas vezes se quiser. A xustiza consistía no mesmo, mais cuspindo.
Xogo recollido na bisbarra da Límia.

Fai-se cos dedos dunha das mans. Onde fique o fin baixa-se o dedo. Así até termos os cuatro dedos baixados cuase fechando a man. En princípio deberia-se tratar de deixar o moimiño en pé e retorcé-lo (para os cativos soe ser unha boa brincadeira). Esta variante, recollida na zona de Vilardebós di:
...

Este recitado está mui estendido por todo o país, con algunhas variantes nalgún dos seus versos. O proprio Eladio Rodríguez González recolle este recitado xunto ao d'As abelliñas de San Miguel, incluindo-os no mesmo xogo, que no seu Breviário ven recollido como As Abelliñas do mel

Para choutar á corda soa e á corda de tres:
...
ou para botar as sortes

Xogo para aprender o nome dos dedos das mans. Tambén aquí podemos atopar diversas variantes, e cicais podamos enriquecer cos vosos comentários.

Este recitado está mui estendido por todo o país, con algunhas variantes nalgún dos seus versos. O proprio Eladio Rodríguez González recolle este recitado xunto ao d'As abelliñas de San Miguel, incluindo-os no mesmo xogo, que no seu Breviário ven recollido como As Abelliñas do mel

Desde Listanco, no concello ourensán de Maside, chega-nos este recitado, recollido de Artemia Valeiras Pérez, de 80 anos.

Recitase-lle a un neno mentres co dedo furabolos se fan circos sobre a palma da man do neno e desviando o seu ollar cara o teito. Cuando remata o recitado, xusto no último verso, dase-lle un susto dando-lle co mesmo dedo na barriga, ou na palma da man.

O seguinte recitado é umha disputa entre dúas persoas. Primeiro xogaba-se cos maiores e logo entre os/as cativos/as.
Os soplos consistían en soplar un/umha na cara do/a outro/a, perdendo quen cansara antes. Pode-se coller ar cuantas vezes se quiser. A xustiza consistía no mesmo, mais cuspindo.
Xogo recollido na bisbarra da Límia.

Fai-se cos dedos dunha das mans. Onde fique o fin baixa-se o dedo. Así até termos os cuatro dedos baixados cuase fechando a man. En princípio deberia-se tratar de deixar o moimiño en pé e retorcé-lo (para os cativos soe ser unha boa brincadeira). Esta variante, recollida na zona de Vilardebós di:
...

Para choutar á corda soa e á corda de tres:
...
ou para botar as sortes

Chirlo mirlo
vai-te deitar
tras das portas
do lugar;
cae a mesa,
cae a artesa
cae o rei
coa súa condesa.
Chucuruchí,
que saias ti.

O xogo é un recitado que obriga a ir tocando e diferenciando as partes da cara. Nun primeiro momento, é o adulto o que realiza o xogo sinalando os diferentes elementos na cara do neno/a. Despois, o xogo levará-se a cabo do revés, e mesmo o/a neno/a pasará a sinalar os diferentes elementos da súa propia cara.
...